به گزارش مستر لمون به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، اما محققان اعتقاد دارند که یکی از مهم ترین خطرات سلامتی ناشی از دیابت، خیلی موردتوجه قرار نگرفته است.
طبق یک مطالعه جدید، عفونت ها باید بعنوان یک خطر عمده سلامتی برای هر فرد دچار دیابت درنظر گرفته شوند.
محققان گزارش دادند که افراد دچار دیابت نوع ۱، دیابت نوع ۲ یا حتی پیش دیابت در معرض خطر بیشتر مبتلاشدن به عفونت های جدی هستند.
«جولیا کریچلی»، محقق ارشد و استاد اپیدمیولوژی در سیتی سنت جورج دانشگاه لندن، اظهار داشت: «عفونت ها یک خطر عمده سلامتی در سرتاسر طیف دیابت بوده و از دید پنهان هستند. آنها شایع، جدی و اغلب قابل پیشگیری می باشند، اما اکثراً در دستورالعمل های بالینی وجود ندارند.»
کریچلی در یک نشست خبری اظهار داشت: «تعداد افراد دچار دیابت در سرتاسر جهان به طرز خطرناکی در حال افزایش می باشد و اگر خطر عفونت را بعنوان بخش اصلی مراقبت از دیابت درنظر نگیریم، یک ضرر بحساب می آید. این مساله نمی تواند یک موضوع فرعی باشد.»
برای مطالعه جدید، محققان میزان عفونت بیشتر از ۸۰۰ هزار فرد دچار دیابت یا پیش دیابت را تحلیل و بررسی کردند و آنها را با بیشتر از ۱ میلیون فرد سالم که بر مبنای سن، جنس و قومیت با آنها مطابقت داشتند، مقایسه کردند.
نتایج نشان داد که افراد دچار دیابت به صورت قابل توجهی بیشتر در معرض خطر عفونت های درمان شده توسط پزشک اولیه یا عفونت های شدید که آنها را به بیمارستان بکشاند، قرار دارند:
- افراد دچار دیابت نوع ۱، ۸۱ درصد بیشتر در معرض خطر عفونت تحت درمان و بیشتر از سه برابر بیشتر در معرض خطر بستری شدن به علت عفونت بودند.
- افراد دچار دیابت نوع ۲ ۵۱ درصد بیشتر در معرض عفونت درمان شده توسط پزشک خود و تقریبا دو برابر بیشتر در معرض خطر بستری شدن در بیمارستان بودند.
- افراد دچار پیش دیابت، ۳۵ درصد بیشتر در معرض خطر عفونت تحت درمان پزشک و ۳۳ درصد بیشتر در معرض خطر بستری شدن در بیمارستان بودند.
محققان دریافتند که در مجموع، عفونت ها سومین علت اصلی مرگ و میر در میان افراد دچار دیابت نوع ۲، بعد از بیماری قلبی و سرطان، بودند.
ذات الریه و سایر بیماریهای دستگاه تنفسی تحتانی شایع ترین عفونت هایی بودند که بیماران دچار دیابت نوع ۱ و نوع ۲ به خاطر آن در بیمارستان بستری می شدند.
محققان دریافتند که سپسیس و عفونت های دستگاه تنفسی تحتانی نیز شایع ترین علت مرگ ناشی از عفونت در میان افراد دچار دیابت نوع ۲ بودند.
سطح قند خون با افزایش ریسک عفونت مرتبط بود:
- برای افراد دچار دیابت نوع ۱، قند خون متوسط بالاتر منجر به افزایش ریسک عفونت شد.
- برای افراد دچار دیابت نوع ۲، نوسان سطح قند خون با عفونت های شدیدی که احتیاج به بستری شدن در بیمارستان داشتند، مرتبط بود.
کریچلی اظهار داشت: «با بروزرسانی دستورالعمل ها در مقیاس جهانی، این امر آگاهی کارکنان مراقبت های بهداشتی را زیاد می کند تا به تشخیص زودهنگام و مداخله سریع کمک نماید، که به کاهش بستری شدن در بیمارستان و مرگ و میر قابل اجتناب کمک می نماید.»
این مسئله نمی تواند یک مبحث فرعی باشد. برای مطالعه جدید، محققان میزان عفونت بیشتر از ۸۰۰ هزار فرد گرفتار دیابت یا پیش دیابت را تجزیه وتحلیل کردند و آنها را با بیشتر از ۱ میلیون فرد سالم که بر اساس سن، جنس و قومیت با آنها مطابقت داشتند، مقایسه کردند. نتایج نشان داد که افراد گرفتار دیابت به شکل قابل توجهی بیشتر در معرض خطر عفونت های درمان شده توسط پزشک اولیه یا عفونت های شدید که آنها را به بیمارستان بکشاند، قرار دارند: - افراد گرفتار دیابت نوع ۱، ۸۱ درصد بیشتر در معرض خطر عفونت تحت درمان و بیشتر از سه برابر بیشتر در معرض خطر بستری شدن به سبب عفونت بودند.- افراد گرفتار دیابت نوع ۲ ۵۱ درصد بیشتر در معرض عفونت درمان شده توسط پزشک خود و حدودا دو برابر بیشتر در معرض خطر بستری شدن در بیمارستان بودند.- افراد گرفتار پیش دیابت، ۳۵ درصد بیشتر در معرض خطر عفونت تحت درمان پزشک و ۳۳ درصد بیشتر در معرض خطر بستری شدن در بیمارستان بودند. محققان دریافتند که در مجموع، عفونت ها سومین علت اصلی مرگ و میر در بین افراد گرفتار دیابت نوع ۲، پس از بیماری قلبی و سرطان، بودند. ذات الریه و سایر بیماری های دستگاه تنفسی تحتانی شایع ترین عفونت هایی بودند که بیماران گرفتار دیابت نوع ۱ و نوع ۲ به خاطر آن در بیمارستان بستری می شدند. محققان دریافتند که سپسیس و عفونت های دستگاه تنفسی تحتانی هم شایع ترین علت مرگ ناشی از عفونت در بین افراد گرفتار دیابت نوع ۲ بودند. سطح قند خون با افزایش خطر عفونت مرتبط بود: - برای افراد گرفتار دیابت نوع ۱، قند خون متوسط بالاتر منجر به افزایش خطر عفونت شد.- برای افراد گرفتار دیابت نوع ۲، نوسان سطح قند خون با عفونت های شدیدی که نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشتند، مرتبط بود. کریچلی گفت: با به روزرسانی دستورالعمل ها در مقیاس جهانی، این امر آگاهی کارکنان مراقبت های بهداشتی را زیاد می کند تا به تشخیص زودهنگام و مداخله سریع کمک کند، که به کاهش بستری شدن در بیمارستان و مرگ و میر قابل اجتناب کمک می نماید.
منبع: مستر لمون